ja het is echt een vreselijke tijd geweest..
pff... iedere dag kwam hij huilend thuis onder de blauwe plekken, blauwe ogen, bloederige krasen... en wat we ook deden.. het was altijd rowan's schuld op school..
een keer was hij door een jongen van gr 8 in de pauze met zijn hoofd op de rand van de zandbak gelegd..anderen hielden hem vast..ze zouden hem op zijn hoofd gaan trappen..mijn mannetje was net VIER!!!en ik kwam aan om zijn eten te brengen hij moest onverwachts overblijven.. ik ben van mijn fiets gesprongen en bewn die gozers te lijf gegaan.. die waren al net zo groot als ik... stel idioten...
wat zei juf..?? die aan de andere kant van het schoolplein met ene verdwaalde ouder stond te kleppen?? rowan's eigen schuld had hij maar niet aan die kant van het plein moeten komen.......
zoooooo dan......
ik heb hem 3 weken thuisgehouden.. hij begon weer in bed te plassen van de stres.. kleuter in zijn klas begrepen hem niet.. hij voelde zich van een andere planeet afkomstig.. hij zag een keer iemand met down syndroom.. en vroeg om uitleg.
nou als je een kindje maakt, kan er wel eens iets niet goed gaan met de aanleg van de cellen.. en de chromosomen.. en dan kun je verstandelijk of een geestelijk gehandicapt kindje krijgen, en dit was zo'n kindje. (tja hoogbegaafd he?) hij vertaalde die naar kinderlijk perspectief als: Verkeerd-geboren.
op een dag kwam hij huilend thuis: "mama.... waarom heb je mij gemaakt?"
"je hebt het fout gedaan hoor, ik ben verkeerd geboren, ik ben geen normaal kindje.."
Mijn hart brak in duizend stukjes.. 2 jaar lang strijd gevoerd voor mijn kereltje.. en sinds januari dit jaar zit hij op deze school.. en is hij gewoon een heerlijk kind, wat vriendjes en vriendinnetjes heeft!!!!!!
