dat was ik voor mijn grootste opdracht tot nu toe. Of ik een verlovingstaart voor 130 man kon maken. Ook dat was tevens een nieuwe ervaring.

"Uhhh moet lukken". De twee neven met mij afgesproken, een uurtje, om het een en ander door te nemen. Dat heb ik geweten. Ze hebben allebei een compleet andere smaak. De ene hield van modern strak, stippen, strepen etc. De andere hield van klassiek/traditioneel, rozen, kusseneffect en nog meer van die dingetjes. De kleuren wisten ze op dat moment nog niet, maar later kreeg ik door rood, wit en zalm te horen. Oke dan gaan we maar aan het schetsen om het te combineren.

Het is gelukt, maar wel het nodige weer geleerd. Bv dat mijn ouders geen opslagcapiciteit hebben voor zoveel taart. Dus het was een beetje improviceren en heel strak plannen. Nu maar sparen voor een eigen vriezertje

Wilde voor het eerst met stencil en icing werken. Maar bah wat haat ik dat. Na 2 pogingen het taartje opnieuw mogen bekleden omdat ik hem helemaal verpest had. Oke rust, helder denken, en nu... dan maar tamponeren met dust. Dat ging in een poging gelukkig goed.

Taart naar de locatie in Eindhoven brengen (vanuit Tilburg). Allerlei cliches gedroomd natuurlijk over dat het zou mis gaan. Maar alles verliep prima (buiten het mannetje van de locatie zelf die me een beetje op m'n zenuwen werkte). Taart daar afgestapeld en afgewerkt, had de onderste 3 lagen en de bovenste 2 lagen van elkaar gehaald en op die mannier los vervoerd. Wordt ik ineens gevraagd of ik het leuk vind om te blijven, mee te eten en feesten. Nou zo'n Iraans-Afgaans feestje sla ik niet af als oer hollandse. Was er niet op gekleed, maar buiten dat ben ik weer een hele feestervaring rijker. Wat was dat gezellig.

Genoeg gelult. Hier de foto's en taartinfo:

Stapel:
10-15-20-25-30 cm en gevuld met aardbijenkwarktaarttoetje en verse aardbeien

2 aansnijtaarten:
25 cm en gevuld met mangocreme met verse mango

2 aansnijtaarten:
25 cm en gevuld met passievruchtcreme met verse mango

mocht je nog iets willen weten... vraag maar