Daar is ie dan! Na eerst mijn boetseersels Botje en Sebastiaan in de rubriek Klein & fijn gepost te hebben hier het eindresultaat. Gelukkig fleuren die beestjes de taart een beetje op, want voor de rest ging alles mis wat er maar mis kon gaan.

Allereerst heb ik een oven die (nog) niet werkt, dus was aangewezen op de bakker voor het kapsel. Deze was erg laag naar mijn smaak, dus dat viel al tegen. Had geen tijd om een nieuwe te bestellen, dus moest het er maar mee doen. Gevuld met aardbeienconfiture (ordinaire jam dus) en chocolademouse en netjes afgesmeerd met botercreme. Vervolgens wilde het marsepein niet de kleur krijgen die ik in mijn hoofd had, dus daar baalde ik ook behoorlijk van. Vervolgens scheurt het marsepein en kom ik marsepein tekort dus weer overnieuw kneden en uitrollen. Poging 2 mislukte ook, weer een scheur, maar 3x is scheepsrecht. Hij bedekte net niet 1 hoekje, maar dat camoufleren we wel met een randje. Ik wilde toen de letters maken, maar bleek dat ik de zojuist gekochte tappits incompleet waren zodat ik de L miste die ik in de naam van mijn dochter wel 2x nodig had. Winkeltje in de buurt opgezocht en nieuwe set moeten halen, webshop zou niet op tijd zijn. De schelpjes die mijn dochter op het strand had gezocht en op de taart als decoratie moesten dienen bleken onvindbaar, jem petal powder met marsepein voor het zeewier wilde met geen mogelijkheid hard worden en zo kan ik nog wel even doorgaan. Uiteindelijk is ie niet helemaal geworden zoals ik gehoopt had, maar kreeg veel ohh's en ahh's en mijn dochter vond 'm geweldig (als ook de rest van de kids) en daar gaat het toch om. Kreeg bijna niet de kans om 'm aan te snijden. Al met al voor een vijfde taart toch niet onaardig, een heel project en een lang verhaal, maar hier is ie dan:

En natuurlijk de reactie van mijn dochter (met de witte polo)...

Bedankt voor het kijken!