Een paar weken terug bestelde een man een geboortetaart bij me als verrassing voor z'n vrouw. Hierbij werd een paar keer heen en weer gemaild over het uiterlijk en uiteindelijk heb ik hiervoor een proefdruk van 't geboortekaartje ontvangen. Ook was hij benieuwd naar de levertijd, maar daar heb ik direct voor aangegeven dat dit sterk afhankelijk was van de timing van de nieuwe spruit!
Al met al kreeg ik vorige week donderdag rond 12 uur een mailtje dat hij die ochtend trotse papa was geworden van een dochter. Pffff ... waardeloze timing natuurlijk. Ik moest nog rozen maken voor de bruidstaart, moest de volgende ochtend van vroeg tot laat werken en 's avonds en zaterdagochtend stond de bruidstaart weer op 't programma. Zaterdagmiddag bezorgen en zaterdagavond had ik mezelf echt een avondje bankhangen beloofd. Zondag de hele dag workshop bij Lupe (erg leuk en gezellig trouwens) en zondagavond weer een taart. Hmmmmm ... dat ging lastig worden. Dus toch maar besloten d'r gelijk aan te beginnen en dan maar 's avonds ff later klaar met de rozen. Al met al stond de taart dus om half 6 te pronken in de koelkast ...... om daar de volgende dag nog te staan. 'k had intussen alle mailtjes al binnenste buiten gekeerd, maar geen telefoonnummer en geen adres. Vrijdagavond had ik nog niets gehoord op de verschillende mailtje die ik had gestuurd en dus heb ik de taart maar in de vriezer gemikt. Zaterdagavond had m'n buurvrouw stomtoevallig een idee voor wie de taart zou kunnen zijn en diegene heb ik dus maar gebeld. En ja hoor ... daar had ik de verstrooide vader aan de telefoon. Hij was zo druk geweest met de kleine en alle rompslomp er omheen dat hij niet meer aan de taart had gedacht. Gelukkig heb ik 'm gisteren alsnog kunnen afleveren en was tie d'r erg mee in z'n nopjes.

Gelukkig kon ik voor de taart van zondagavond een frosty gebruiken. No way dat ik Nick & Simon ging boetseren!