@ vervoer: Bij man op schoot, heeft als een soort horizontaalhoudapparaat alles in bedwang gehouden, terwijl ik megatuttig chauffeerde... Hele ding, 5 hoog, dus vervoerd, ik had geen zin om in het kasteel nog aan de taart te moeten werken (heb ook geen hagelwit koksbuis
) Gevaarte wel ingepakt losjes in huishoudfolie, want het goot toen we weg moesten. Was gelukkig maar 10 minuutjes rijden... Vond het ook niet echt eng, 't was een megastabiel gevaarte
!
@ bruidspaar: niet gezien
@ gasten: niet gezien
@ personeel: De ober die 'm aanpakte was een hele aardige jongen die gelukkig helemaal over de situatie was ingelicht. Hij ging 'm ook zelf snijden, dus ik kon mijn verhaal over deuvels meteen aan hem kwijt (had geen tijd meer gehad voor een schriftelijke gebruiksaanwijzing). Hij snapte het helemaal en vond het heel erg leuk gedaan van me
! (Had de helft nog niet gezien hoor door het folie, taart ging direct in de koeling, voelde gelukkig niet al te koud, mocht zelf de deur opendoen, ook niet volgens protocol volgens mij.... )Zou het wel top vinden als er nou morgen toch nog iemand van het kasteel belt om te zeggen dat het wel een fraaie amateurtaart was.... keep dreaming
@ buren, tevens collega van de bruid (via hen aan de opdracht gekomen): " ze gaat hem vast helemaal geweldig vinden!"
Tot taarts, Yvonne
Mijn lijfspreuk: "ik blink in niks uit, maar ik kan een heleboel een beetje!"