Afgelopen woensdag kreeg ik een fantastische aanvraag.
Een waarvoor je alles op alles zet om er tijd voor vrij te maken en een paar dagen later een mooie taart af te leveren!

Willemijn is, samen met haar zusje Yvonne, veel te vroeg geboren. Tijdens deze emotionele achtbaan hebben hun ouders met regelmaat een blog bijgehouden die wij hier thuis dagelijks (soms meerdere malen per dag) hebben gevolgd. De ups en de downs van de meiden hebben we kunnen volgen, de blijdschap bij een goede vooruitgang, de zorgen en het grote verdriet bij het overlijden van Yvonne. De gemengde gevoelens van blijdschap aan de ene kant over Willemijn die goed vooruit gaat, en het hartverscheurende verdriet en het missen van Yvonne aan de andere kant kwamen zo vanaf het scherm onze woonkamer in. Met de dag groeide het respect voor de kracht en de liefde voor hun meiden die Winnie en Robin met iedereen deelde.

De laatste tijd boekte Willemijn veel vooruitgang, en er werd gesproken over eventueel over een poosje naar huis toe gaan. Blij verrast was ik dan ook dat ik woensdag een mailtje kreeg dat Willemijn naar huis mocht! En of ik een welkom thuis taartje voor Willemijn wilde maken! NATUURLIJK!!! Ik heb hier thuis, in m’n eentje een dansje staan maken omdat ik zó blij was dat ze naar huis toe mocht! Wat een nieuws, maar ik moest mijn mond nog even dichthouden, want voor de rest van de wereld was het nog even een verrassing!

Ik heb met heel veel plezier aan dit taartje gewerkt, ik vind het nog steeds een grote eer dat ik de taart mocht maken! De reacties op de taart waren / zijn overweldigend en maken mij toch wel erg verlegen, en trots tegelijkertijd! Hij is gevuld met “Chocolat Chip Cookies” crème en een dun laagje rode vier vruchten jam. Afgesmeerd met pure chocolade ganache en bekleed met fondant!

En nog een zodat je een idee hebt van de zijkant (lekker simpel ) maar let even niet op de zooi, was 's ochtends om half 8 klaar en deze is "even snel" met de telefoon genomen!