Ik heb de biscuits twee keer kunnen bakken - ze braken finaal door midden. De botercrème is twee keer mislukt voor het goed lukte. Het weer zat tegen. De beestjes wilden niet op de taart plakken en ik had geen tylose in huis...

Oftewel: Alles wat tegen kon zitten, zat tegen...

Maar uiteindelijk heb ik tylose gevonden bij Jamin en is de taart relatief heel aangekomen bij de ontvangers. Ze vonden 'm allemaal super en letten niet op het feit dat 'ie een klein beetje scheef stond en dat er een paar scheurtjes in de marsepein zaten. Ze vonden het allemaal een geweldige taart. De vader van de blije kinderen zei nog "Je moet hier gewoon honderd euro voor vragen!"

Gelukkig kan ik er nu wel tevreden mee zijn, nadat iedereen zo enthousiast was.

Hierbij de foto's van mijn allereerste stapel...