Moeder en dochter vierden samen hun verjaardag en de wensen voor deze taart waren heel duidelijk. Lekker makkelijk dus, dacht ik.
Ik heb het geweten... Omdat het tasje hoger is dan breed is het niet de meest stabiele taart. Ik besloot de taart 's avonds zelf te brengen om het tasje er daar pas op te zetten. Alles ging goed. Ik bleef iets langer dan gepland, want ik moest nog een taart afmaken. Zeg de man ineens, waar is het tasje gebleven? Ik dacht dat hij een grapje maakte, maar nee.... is het tasje voorover op de strik gevallen     
Neeeeee! Gelukkig was de strik nog heel (verrassend sterk spul), wat deuken in de taart en het tasje zag er niet meer uit. De taart kon ik nog fatsoeneren, maar het tasje heb ik mee naar huis genomen. De cake was nog goed maar wel opnieuw bekleed, nieuwe letters en ruches gemaakt. Om 3.45 uur was ik klaar en moest om 7 uur weer op voor feestje 1 aan de andere kant van het land. In de middag weer thuis en door naar het feestje van deze taart. Mijn man had 's ochtends opnieuw de tas gebracht en deze keer is alles goed gebleven... pfff.

Deze foto is dus met tasje nr. 1.

Achteraf was het vrij warm in hun woonkamer en was de bovenste witte laat iets gezakt waardoor de stokjes iets uit begonnen te steken. Omdat dat bodem van het tasje niet zo breed was, stonden die niet ver genoeg van elkaar en werd de hele boel instabiel. 's Avonds heb ik die stokjes wat korter gemaakt en hebben we de taart op een koelere plek gezet.

Dit weekend maakte ik ook nog een taart voor m'n stiefmoeder die gek is op Pioenrozen.
De foto is niet al te best zo 's avonds in kunstlicht...

Bedankt voor het kijken!