Tsja, met een gezin, een baan én een taartenhobby moet je wel grenzen stellen. Dus toen een zéér enthousiaste bekende "klant" smeekte of ik alsjebliéft toch een Ariël-stapeltaart wilde maken voor haar dochter, die jarig was op dezelfde dag dat ik ook al 2 doopstapels op de agenda had staan, kon ik die opdracht alleen aannemen als ze er geen probleem mee had als ik de taarten eerder zou bekleden en invriezen. Ze wilde zó graag een taart dat ze alles prima vond.

De planning was dus de taart en decoraties het weekend ervoor zoveel mogelijk voor te bereiden. Datzelfde weekend zou ik ook nog een workshop bij haar thuis verzorgen.
En toen voelde ik me steeds beroerder worden. Met de moed der wanhoop heb ik me de workshop doorgesleept en daarbij aangegeven dat als ze het af wilde blazen, ik het zou snappen. Ze voelde zichzelf echter ook niet geweldig, net als bijna iedereen die er die middag bij was, dus mijn griephoofd erbij was geen reden tot bezorgdheid.
Eenmaal thuis ingestort en de dagen erop in bed doorgebracht. De klant belde me na het weekend nog bezorgd op om te vragen of ik al wat opgeknapt was, en was bereid tot iedere concessie mbt de taart, àls ik maar enigszins iéts van een taart zou willen maken (daar gingen mijn grenzen... ).
En zo kon het gebeuren dat ik Ariël pas de dag voordien heb geboetseerd en alle zeedecoraties de dag zelf, tesamen met het bekleden, stapelen en in elkaar steken van de taart (nadat ik ook mijn werk weer terug had opgepakt). Niet bepaald goed voor mijn gemoedsrust, ik ben nogal van een strakke planning, maar de jarige en haar moeder waren dolblij met de taart, waarvoor ik ook nog een flinke bos bloemen als dank erbij kreeg.

Lang verhaal, tijd voor een foto:

De volgende dag stonden de dooptaarten op de agenda. Gelukkig had het ouderpaar de voorkeur gegeven aan een rustig ontwerp van Hello Naomi, met slechts een paar aanpassingen in kleur van de taart en walvis, waar ik me dus maar heel erg door heb laten leiden:

En beide taartjes tesamen op locatie:

Na het weekend mocht ik dan meteen door met een Tom & Jerry-taart. Jerry boetseren vond ik nog best lastig, maar Tom ging al beter en de taart zelf ging als een trein. Leuke taart om te maken!

Met dank aan de inspiratie hier op 't forum opgedaan, Tom vastgebonden in de feestvlaggetjes komt hier vandaan, dus mocht je jouw ontwerp herkennen: bedankt!