Ik heb al een heleboel taarten gemaakt maar ik heb mij nog nooit gewaagd aan een bruidstaart, totdat mijn neef mij vroeg om er eentje te maken.

Bij de gedachte brak het zweet mij al uit maar al snel bleek dat ze geen traditionele bruidstaart zochten. Zoveel contact hebben we niet dus zijn ze eerst bij een hoop zaken geweest die bruidstaarten maken maar ze konden niet krijgen wat ze zochten. Lang leve de social media want mijn oom vertelde dat ik taarten maakte en via Facebook kwamen we in contact.

Vele wensen volgden over de email en uiteindelijk zijn ze bij mij thuis gekomen en hebben we alles goed doorgenomen.

In de taart zitten alle elementen die zij wilden, de trouwkaart, hun wapen, plakbandrol van het aanzoek, hare voorliefde voor uilen en de dobbelstenen van een spel wat ze spelen.

Achteraf denk ik mens wat maak je je druk maar de gedacht van een bruidstaart geeft de spanning. Elke taart vind ik belangrijk maar het idee dat het voor hun ene dag mag zijn geeft de spanning. Natuurlijk ook het bezorgen want ik heb met klotsoksels en rijdend als een oude oma de taart bezorgd.

Maar om een lang verhaal kort te maken, de missie was voor alle partijen geslaagd en daar gaat het om!