Als je geen zin hebt in het lange verhaal, scroll dan rustig verder naar de foto. 

Gisteravond na een informatieavond op school (ik ben juf) de bruidstaart voor de zus van een collega afgemaakt. Ik hoefde alleen nog maar te stapelen, de randjes en de rozen vast te prikken.

Het is mijn eerste bruidstaart en ik durfde het aan omdat ik de zus van de bruid ken en de bruid wel eens had ontmoet.
Het bruidspaar had ook geen gekke wensen en vonden al mijn ideeën wel goed.

Aan de ene kant heel fijn, maar aan de andere kant...zullen ze de taart wel mooi vinden??

Dus al met al, gisteravond om elf uur dook ik mijn bedje in en ging al wat onrustig slapen. Stel je voor dat...

- de taart morgen ingestort is.
Kan niet, heb houten dowels gebruikt en cakeboards en het is nog nooit gebeurd.

- dat ik met de taart van de trap af val.

- dat de vulling niet meer goed is.
Heb verse producten gebruikt net als anders dus kan eigenlijk niet fout gaan.

- met het bezorgen de taart gaat schuiven en ik een noodreparatie moet uitvoeren.

Al met al heb ik dus weinig geslapen. Moest vanochtend ook nog werken, dus nakijkwerk in de tas gepropt. Gauw naar huis gefietst waar manlief al op mij wachtte om de taart te bezorgen. (lief he, dat hij wel meewilde, ik durfde eigenlijk niet zo goed. Veel te gespannen)

Taart afgeleverd bij het restaurant, waar op dat moment in een andere zaal de plechtigheid bezig was. Ik zag de mensen zelfs zitten door het raam.
De gastheer was dolblij dat ik er was, over 20 min. zouden ze de taart gaan aansnijden. Ik heb zelf de taart uitgepakt, uitgelegd hoe ze de taart het beste konden snijden en ben met knikkende knieën weggegaan.

Na een uur kreeg ik een smsje van mijn collega: Het was heerlijk. Iedereen vond hem prachtig! Dus compliment!

Pff, een pak van mijn hart!

Hier dan eindelijk de taart!!

De achterkant

En de bovenkant