Kon wel janken vanmorgen en het zweet stond op m'n rug .

Gelukkig was het geen taart voor een 'vreemde' maar voor m'n eigen vriend. Maar dan nog, ik baalde vreselijk.

Met het uitrollen van het marsepein ging het mis. Kreeg het maar niet goed uitgerold, alles scheurde en als ik het dan wel goed had uitgerold, dan brak het in tweeen . Zo ben ik ongeveer 1,5 uur bezig geweest en ik was in staat om het marsepein door het raam naar buiten te gooien.
Uiteindelijk redelijk uitgerold, dus zo snel mogelijk op de taart ermee   en daar begon weer de ellende. Scheuren, barsten, hele stukken eraf. Ik had er helemaal geen zin meer in.
Redelijk kunnen wegwerken de lelijke stukken, maar je ziet ze echt nog wel. Hoe ik de taart dus wou hebben.....dat is het niet geworden. Moest toch wat anders gaan verzinnen om nog iets fasoenlijks te krijgen.
De rondjes op de onderste taart zijn ook niet echt rond, maar dat komt omdat ik het gewoon stik beu was en ik geen zin meer had om het mooi rond te maken.

Het enigse waar ik wel heel trots op ben, dat is de strik . Eerste keer dat deze fatsoenlijk is gebleven .
Taart is ook aan het inzakken terwijl deze wel gestut is.
Ik denk dat het vandaag gewoon m'n dag niet is 

Hij is gevuld met aardbeien bc en verse aardbeien ( op dringend verzoek )

Mijn vriend vind m geweldig, mijn ouders vinden m prachtig en een vriendje van mijn zoontje stond met open mond in de koelkast te kijken

Nou hier komt ie dan....