In de laatste week voor mijn vakantie kreeg ik van mijn (Brazaliaanse) collega een mailtje of ik wist  waar ze een taart kon kopen/bestellen voor haar huisgenoten. Die de volgende dag gingen trouwen. Want de taarten in de winkels vond zij niet geschikt, ze had nl al twee badeendjes gekocht als topper. Ik heb nog overwogen het forum af te struinen naar baksters in Wageningen maar met de vakantietijd in het achterhoofd (begin augustus) verwachtte ik niet dat die op zeer korte termijn voor dit last minute huwelijk wat zouden kunnen maken. Ik heb daarom het thuisfront gebeld en gevraagd wat er nog in de diepvries lag en wat er nog in de koelkast op voorraad was. Daarna naar mijn colega gegaan en gevraagd wat de bedoeling was. Daar vertelde ze mij dat haar huisgenoten, een chinees meisje en een nederlandse jongen, de zondag ervoor hadden verteld dat ze gingen trouwen ivm komst van een baby. En dat het enkel een formaliteit zou worden. Hierop hebben de huisgenoten besloten dat er toch wel een "echt" feestje moest komen, met eten en een taart, etc. En Claire zou de taart verzorgen. Om dit hele lange verhaal toch een beetje kort te houden. Heb ik aangeboden een taart te maken. Erbij verteld dat het dus een eenvoudige zou worden en dat ik het taart decoreren nog niet helemaal onder de knie heb, maar dat ik graag help aan wat extra feestvreugde.
Na thuiskomst heb ik 's avonds zo goed (en snel) als ik kon de taart gemaakt. Niet te overdadig (gewoonweg geen tijd), met links en rechts de nodige schoonheidsfouten (recht afsnijden blijft lastig, de biscuits uit de vriezer waren ook niet gelijk qua hoogte). Volgende ochtend héél voorzichtig in de auto gezet voor een ritje van een klein uurtje en op het werk in een koelkast geplaatst. Pfieuw dat hadden we in iedergeval gered.
Nou hier komt ie dan:

Na mijn vakantie heb ik een mooie foto gekregen van het bruidspaar en het filmpje gezien toen het bruidspaar thuis kwam en een versierd huis aantrof en "mijn taart".
De taart was in goede aarde gevallen en smaakte volgen haar ook heerlijk (citroenbavarois vulling, bovenste drie keer gevuld, onderste twee keer). Eind goed al goed. De Chinese ouders stemmen nu ook in met het huwelijk en het bruidspaar gaat het daar in September nog een keer dunnetjes overdoen.

Nu nog een taart (van wat langer geleden) waar ik veel meer tijd voor had. De verjaardagstaart voor mijn "kleine" zusje. Hier (uiteraard) ook weer veel leermomenten , diepvriesframbozen gaan na verloop van tijd toch wel lekken   . Het kleurverloop was ook niet helemaal geworden zoals ik het wilde. Het fondant kleurde mij te heftig, waardoor ik flink moest verdunnen en er voor de onderste laag marsepein is gebruikt. Maar oefening baart kunst, hoop ik.

De fotos lijken wat klein maar ik (geen computerheldin) weet effe niet hoe het te veranderen.