Onderwerp: Een taart maken onder extreme omstandigheden voor monniken
Bij voorbaat sorry voor het lange verhaal.
Gisteren zijn we terug gekomen van vakantie uit Thailand.
Deze vakantie hebben we voor de 3e keer doorgebracht in het huis van een Thaise vriendin (kennen we inmiddels 10 jaar).
Om dit 2e lustrum te vieren wilde ik voor haar een taart maken omdat zij dat ook graag aan haar moeder wilde laten zien. Zij was in April in Nederland en voor haar verjaardag heb ik ook een taart gemaakt.
Dus in Thailand met 31 graden in huis.... juist ja roosjes maken en Calla's en rozenblaadjes...... mwah, dat ging nog wel met de ventilator op mij gericht. Het was wel lastig om tylose bij te voegen met die wind.
De volgende dag de taart bekleden..... zonder eigen deegroller, met gaten en sleuven..... op hoop van zegen.
Ik moet zeggen.... ik heb 'm maar 2x opnieuw hoeven bekleden, daarna zat hij er redelijk strak op.
Hij was laat klaar dus we wilden geen stukje meer proeven.
De volgende ochtend vroeg mijn vriendin of ik de taart niet aan de monniken wilde geven bij het ochtend ritueel. Mensen die geluk nodig hebben brengen de monniken dan eten rond 8.00 uur.
Tja zo'n vraag kun je eigenlijk niet weigeren en dus de volgende ochtend de taart meegenomen naar de monniken waar mijn vriendins moeder en zusje voor 3 dagen non zouden zijn.
Toen we bij de tempel aankwamen zaten alle monniken in een rij, klaar om het eten te ontvangen. Voor hun heb ik de taart in stukjes gesneden en daarna op m'n knieën schuifelend naar de "opper monnik" gebracht en op een rijdend dienblad gezet. Zo ging de taart alle monniken rond.
Daarna moest de taart naar de keuken gebracht worden zodat de nonnen er ook van konden eten. Zelf mochten we ook eten maar voor mij was dat nog veel te vroeg om rijst met kerrie of taart te eten. Heb wat fruit genomen.
Ik moet zeggen.... heel bijzonder om je taart daar tussen al het exotische eten te zien staan.
Nou hier de foto's dan...






Liefs, Ricky

