N.a.v. dit topic had ik Ineke gemaild dat ik, als ze écht niemand anders kon vinden, ik haar wel zou willen helpen. Dit is immers zo'n groot forum, ik was er vanuit gegaan dat Ineke zou kunnen kiezen uit verschillende mensen! Maar een paar dagen later mailde Ineke met de vraag of ik het toch wilde doen, omdat de mensen die hadden gereageerd toch niet bleken te kunnen. Ik ben naar Alphen aan den Rijn gegaan om de dingen te bespreken (ik had immers aangeboden te helpen) en ik ging naar huis met een taartenstandaard, een schets van hoe de taart moest worden en veel succes! Maar jeetje, ik had haar willen hélpen, de complete opdracht overnemen had ik niet verwacht! Maar hey, ik had ja gezegd, ik ben perfectionistisch dus hup schouders eronder en die taart maken!

Wat een stress zeg! Ik had nog nooit een bruidstaart gemaakt en de taarten die ik tot nu toe had gemaakt kwamen ook totáál niet in de buurt van deze taart! De bruid wist precies hoe ze de taart wilde: een klassieke taart met roosjes, pareltjes en vlinders. De taart had ik thuis compleet in elkaar gezet en daar ingepakt in doorzichtige folie. Mijn vriend heeft de taart naar de auto getild (zwáár! en hij moest ook nog eens een trap af!) en in de achterbak gezet. Ik zat op de achterbank en hield, terwijl mijn vriend reed, de taart vast. Wat een hoop hobbels en bobbels zitten er dan in de weg zeg! Ik hield het niet meer van de stress en toen reden we ook nog eens de file in!

Op de locatie aangekomen bleek dat alleen de topper een klein beetje scheef was gezakt (ook een lastige topper met weinig oppervlakte om op te steunen), maar de rest van de taart was nog helemaal heel. De moeder van de bruid, die ik daarvoor telefonisch had gesproken, stond erop dat ik zou blijven op een kopje koffie te drinken en zelf ook een stukje taart te eten. Het bruidspaar en hun gevolg stonden ook in de file, dus zij waren ook wat later. Tijd voor mij om nog wat foto's te maken (thuis geen tijd meer voor gehad) en om wat te ontstressen. Uiteindelijk kwam het bruidspaar en ze vonden de taart erg mooi! Het was precies zoals de bruid in gedachten had en ook de gasten vonden de taart erg mooi! Ze konden niet geloven dat ik pas sinds december taarten maak en dit mijn eerste bruidstaart was. Nou, dat was een mooi compliment! Maar toen moest de taart nog worden aangesneden, zou de taart wel lekker zijn? Ook dat was het geval! Wederom werd ik gecomplimenteerd met de taart, het broertje van de bruid zei dat ie 'nog nooit zó'n lekkere taart had gegeten' en bij de taart die overbleef stonden de mensen in de rij voor een tweede ronde. Ook nog een leuk detail: de roze pareltjes zijn záchte pareltjes van Dr Oetker die een vriendin speciaal voor me had meegenomen vanuit België, omdat die hier niet te koop zijn. Ik durfde geen risico te nemen om harde parels te gebruiken op een bruiloft, er zal maar een gast zijn kies erop breken!

Missie geslaagd! Ik ben wel tien jaar van mijn leven kwijt door de stress in de auto, maar de complimenten maakten veel goed! Natuurlijk zie ik zelf nog weet ik hoeveel minpunten, maar dat is gewoon een tic van taartenbakkers volgens mij.

Anyway, heel verhaal (het kort houden is niet mijn sterkste kant ), maar bedankt voor het kijken! En Ineke bedankt voor je vertrouwen!