Een meisje en een jongetje die samen met hun ouders aan de rand van het bos woonden. De ouders gingen op een dag boodschappen doen en vroegen het meisje, die immers de oudste was, op het jongetje te passen.
Het meisje beloofde plechtig goed op te passen en de ouders gingen op weg. Het meisje ging rustig een boekje lezen en verloor het jongetje uit het oog. Deze klom in de schoorsteen:

En werde meegenomen door een gans. Hij gilde en gilde en het meisje holde er achteraan:

Maar het was te laat en het jongetje werd meegevoerd naar Baba_Jaga. Een vieze oude heks die in het een huisje op kippenpoten woonde en hij werd in een kooi gestopt:

Voor het zusje zat er niets anders op dan haar broertje achterna te gaan om hem te bevrijden. Ze kwam langs een melkriver, die haar vroeg wat van hem te drinken maar ze rende door want ze had geen tijd. Toen kwam ze bij een appelboom en die vroeg haar of ze een appeltje wilde eten maar ze had geen tijd en rende door. Vervolgens kwam ze bij een oven, die haar vroeg een broodje te eten maar ze had geen tijd en rende door.

Ze rende tot ze bij het huisje van baba-jaga was en greep haar broertje en sleurde hem mee. Natuurlijk ging de gans gelijk in de achtervolging en zo kwamen ze bij de melkrivier.  Het riviertje vroeg wederom of ze niets wilde drinken en het meisje dronk wat. De rivier verborg de 2 kinderen en de zwaan vloog over.

Verder rende de jongen en het meisje en de zwaan kreeg ze weer in de smiezen. Ze renden naar de appelboom. De appelboom vroeg of ze nu een appeltje wilde eten. Dat deed het meisje en zo verstopte de boom de kinderen en de zwaan vloog weer over.

De jongen en het meisje holden weer verder en de zwaan kwam ze wederom achterna. Ze renden naar de oven. De oven vroeg of ze nu een broodje wilden en het meisje at een broodje en zo konden ze verstoppen in de oven

De zwaan kon de kinderen niet meer vinden en zo geraakten ze toch thuis.

Dit is een Russisch volkssprookje. In 1996 ben ik in Sint-Petersburg afgestudeerd in de Russische literatuur en mijn scriptie ging dus over de figuur van Baba-Jaga in sprookjes. Zodoende ken ik vele sprookjes, want ik heb er heel wat moeten lezen en zwanenganzen zoals dit sprookje heet, is 1 van mijn lievelingssprookjes.De onderplaat had ik nog met wat andere sprookjes versierd zoals het sneeuwmeisje;

De taart was misschien niet wedstrijdwaardig maar ik heb er alles van mezelf in kunnen stoppen en ik heb hem dan ook met veel plezier gemaakt. Hij krijgt een mooie bestemming in mijn sprookjeskast.

Mocht je tot hier gekeken hebben, bedankt voor het kijken . Ik ga wat afstand van het forum nemen, er zijn immers zo veel dingen die ik nog moet doen en ik heb hier nu zo'n jaar of 2 rondgehangen en het is weer eens tijd voor iets anders. Tot ziens!