Iedereen heel erg bedankt voor de complimenten. Ik word er stil van en behoorlijk verlegen (en daar heb ik niet zo snel last van  ). Maar de taart heeft me letterlijk bloed en zweet gekost, nog net geen tranen.

Opzich ging het maken van de torens redelijk goed, ging wel wat tijd inzitten, maar geen echte grote problemen.

Het bloemen spuiten van royal icing had al wat meer voeten in de aarde: dan weer te dun, dan weer te dik. Maar uiteindelijk had ik een hele bult leuke bloementjes.

De volgende avond heb ik de bloemenranken op de torens gespoten en de bloemen er op geplakt met icing. Omdat ik dacht dat als ik de torens vlak in mijn hand kon houden, dat het spuiten dan wat makkelijker voor mij zou zijn, dan wachten tot dat de torens rechtop stonden.

Toen mocht ik eindelijk beginnen met het bekleden van de taart. Kids wilde weer helpen. Leuk natuurlijk, maar NU EVEN NIET.........
Oké vulling maken: citroenkwarkmousse.    wilde maar niet opstijven en ik begreep er niets van. Bleek..... dat een vande kids met der vingers aan de knop had gezeten en de koelkast stond dus op stand 1. Snel de ulling in de andere koelkast en ik kon verder. Vullen en afsmeren ging verder prima. Dus vol goede moed verder met het uitrollen van het fondant. Stoot ik mijn vinger en heb een snee in mijn nagelriem    Ik heb nooit geweten dat er zoveel bloed uit een nagelriem kan komen. Werken met een pleister wilde ik niet (vind ik niet zo smakelijk) dus wachten en wachten en wachten. Uiteindelijk was het 22.30 uur voordat ik echt los kon, maar toen ging het redelijk snel en ik was om 00.15 uur klaar en trots. En toen moest ik de koelkast verbouwen omdat de toren op de taart te hoog was.

Voor 15 mei mag ik mijn eerste opdrachttaart maken: Een ridderkasteel met draak. En ik heb me nu bedacht dat ik de torens ook van biscuit ga maken, dan kunnen ze die ook nog opeten. Vond ik nu nl. wel jammer dat je mijn torens niet kon eten.

Zo een heel verhaal (sorry) bijna net zolang, als het maken van de taart