Dank jullie wel allemaal!!
Ik had de koekjes in het voren gemaakt en op de dag was ik ze bijna nog vergeten
.. Hij was trouwens gevuld met verse aardbeien, chipolata (mona toetje) en bosvruchten creme. Erg lekker!! € 7.00 voor 2 bakjes aardbeien
Maandag was ik heel druk met de taart maar toen hij klaar was moest ik ff een traantje wegpinken ( lees: heb de rest van de avond op de bank zitten janken
).
Het was een hele nare ervaring. Zelf de verloskundige zat te huilen aan mijn bed toen we toendertijd weer uit het ziekenhuis kwamen. Was de zwaarste bevalling die ze ooit zelf meegemaakt had..
Pas toen kwam voor mij de echte klap, je beschermd jezelf door te denken: ach het was heel zwaar en heel naar maar in je hoofd maak je het vast erger dan het was.
En dan hoor je dat het juist nog 'spannender' was dan je zelf dacht...
Nu is hij een jaar geworden en wil ik het verdriet erom echt af gaan sluiten ( voor zover dat dat zal kunnen..).
Maar als ik iets lees over een schouderdystocie zoals het officieel heet krijg ik het weer benauwd..
Vorig jaar heeft zijn verhaal en foto trouwens ook in het blad Wij Jonge ouders gestaan. Dit omdat je er nooit iets over hoort maar het toch nog wel voorkomt.
We zijn blij dat hij er geestelijk en lichamelijk geen beperking aan over heeft gehouden. We zouden er uiteraard niet minder door van hem gehouden hebben maar voor hemzelf word het leven wel makkelijker!
Maar hier stiekum nog een foto van mijn knappe stoere vent:
Op de verjaardag zelf, lekker nog in de pyama nog een beetje lui ( hebben ze nog zo'n lekker knuffelgehalte
)

