Hoi Elke,
Ik herken het helemaal, je begint met taartjes maken voor jezelf (tot je omgeving het helemaal zat is...) en op een gegeven moment komt er toch een keer iemand met de vraag 'wil je er een voor mij maken'. Ik vind dit ook nog heel moeilijk (ben in juli 2010 begonnen).
Iedere keer als ik een taart voor iemand anders maak (vrienden en collega's en zo hoor, ik verkoop niet) maak ik me heel veel zorgen, vinden ze m echt wel leuk? Smaakt ie wel goed? Is het niet heel anders dan ze verwacht hadden? Dat soort dingen.
Uiteindelijk denk ik dat je zelf (voor jezelf) al wel genoeg taarten hebt gemaakt om te weten dat je het goed doet en zijn die zorgen misschien niet echt nodig, maar het helpt je ook wel om goed over alles na te denken en te zorgen dat je netjes werkt.
Het ergst vind ik het als ik zelf niet een stukje kan proeven, want je hoort meestal wel wat terug, maar ben toch altijd bang dat ze niet durven te zeggen dat er misschien wel iets niet helemaal naar wens was.
Een lang verhaal, sorry. Ik vind je taart leuk en hij klinkt ook erg lekker! (en naarmate je meer aanvragen krijgt wordt het wel ietsje makkelijker hoor)
Veel bakplezier!
"de hersenpan is geen jukebox waar je naar believen vrolijke ideeën uit tovert" - Martin Bril (1959-2009)