Eigenlijk had ik na de bedankcupcakes voor de hulpouders mijn taartenstop al ingelast, maar ja 'Nee' zeggen is helemaal niet iets wat ik goed kan .
Dus toen mijn zusje belde of ik nog even een taart kon maken voor haar vriend die afscheid nam op zijn ICT-stage, zei ik natuurlijk: ,,Jahoor, doe ik wel eventjes".
Geen inspiratie, toen kwam manlief met het idee om iets met Pacman te doen. Dit is het geworden..Maak overigens nooooooit meer een taart met deze hitte en zeker niet in het zwart.. Tig keer opnieuw moeten rollen en nu een boel scheurtjes, maar goed. Genoeg gezeurd , hier is hij.

Bedankt weer he, voor jullie aandacht