.... is toch geen succes.

Ik had afgelopen weekend twee taartjes. Beginnend met een Thomas de Trein taart. Ik vond het erg spannend mede omdat ik Thomas zo moeilijk vond om te boetseren. Zaterdag aan de taart begonnen eerst bakken en vullen en afgesmeerd, ondanks dat ik me niet helemaal geweldig voelde ging dat goed. Ik besloot de taart groter te maken dan we hadden afgesproken omdat ik het vond dat het mooier werd, mijn Thomas was namelijk wat groter uitgevallen dan ik dacht.

's Avonds ging ik aan de gang met bekleden en versieren en ik werd steeds zieker. Het werd een latertje, maar (ondanks dat ik nu echt ziek was) ik ging met een voldaan gevoel naar bed.

De volgende ochtend haal ik de taart uit de koeling (Thomas moest er nog op gezet worden) om verschrikt te zien dat hij nogal bobbelig was geworden, tot mijn grote schrik zag ik dat een stuk van de achterkant aan het smelten was. Na bijgekomen zijn van de schrik, was ik nog nooit zo blij met een Thomas de trein thema en heb ik het gesmolten stuk marsefond weggesneden, opnieuw afgesmeerd en er een ingang van een tunnel van gemaakt. Ik had nog wolkjes die ik aan ijzerdraadjes had vastgemaakt en die ik achter in de taart wilde steken, maar aangezien dat stuk dus gesmolten was durfde ik niet goed en heb ik het maar aan de voorkant vast geplakt..... ik ging nu Thomas op de taart bevestigen.... dat ging ook niet goed want Thomas kieperde bijna om.... ik heb er stokjes bijgezet om hem zo tegen te houden en ik was zooo gefrustreerd...... toen ik eindelijk Thomas er redelijk op had zitten zag ik dat de wolkjes aan de voorkant ook aan het verzakken waren...:grr: toen kon ik wel janken.... Ik had nu geen tijd meer om weer een tunnel truc uit te halen aangezien de taart zo opgehaald werd.

Ik baalde zo ontzettend....

Dit was dus het eindresultaat:

De bel ging en een vrolijke Daan kwam binnen met ouders. Helemaal enthusiast, grote ogen van blijdschap en draaide zich om naar zijn moeder en zei super blij: "Dit is precies wat ik bedoelde!" Was super leuk om te zien hoe blij hij was met zijn Thomas taart.

Hij had helemaal niet opgemerkt dat de voorkant, zoals vader het zelf zei, een klein schoonheidsfoutje had. Ik had het zelf maar besproken met vader op het moment dat Daan aan moeder uit zat te leggen wat hij precies allemaal mooi vond aan de taart. Ook de ouders waren