en daar waren we dan toch maar weer. De misselijkheid is inmiddels ruimschoots overwonnen en mijn zwangerschap laat het ( gelukkig) toe om toch weer eea te maken. Het kriebelde teveel en ik moest en ik zou 2 taartjes maken. 2 taartjes voor mensen die zeer veel voor mij doen en die het gewoon verdienen om een keertje verwend te worden. 2 Dames die zichzelf wegcijferen voor anderen. De ene is mijn hulp, die hier nu 3 x per week komt en mijn huis een beetje op orde houdt, mijn verhalen aanhoort en me dus steunt. De andere is de oppas van mijn zoontje, naast hem heeft ze vele kindjes maar het is een paradijsje op aarde en hij heeft het er zo naar het zin. Helaas gaat hij in maart naar de basisschool, wat zal hij haar missen..gelukkig mag hij in de vakanties nog komen!

Hoe dan ook het was een heerlijke afleiding naast alle rust om weer wat te kunnen fr