De vraag van een moeder van school was:
Ik heb een taart in mijn hoofd als en kan zoeiets nergens krijgen. Ben al jaren bezig om die speciale taart te bemachtigen voo rmijn dochter.
Zou jij voor mij dit kunnen maken?
Slik!
Tuurlijk kan ik dat, maar ik vond het wel onwijs eng. Want gedachten lezen kan ik nog steeds niet. En het is toch een creatieve uiting van jezelf.
Heb met haar de hele taart doorgenomen en uiteindelijk kwam het er op neer dat het zoiets als de taarten van le beau Gateau moesten worden. Slik!
Nou heel eerlijk ik ben er best trots op. Tuurlijk zijn er achteraf punten van verbetering, maar daar leer ik weer van. (linten gerafeld, bolletjes secuurder)
De moeder was onwijs ontdaan. Dit ging haar verwachtingen te boven!
Gister was de verjaardag van haar dochter, en aan het eind van de dag lag er een kaartje in de brievenbus bij mij:

We hebben genoten van je mooie taart! Sophie was er heel blij mee!

Nou daar doe je het dus voor he, dat snappen jullie wel!

Gevuld met banketbakkersroom en manderijntjes, en kersenvlaaivulling met mascarpone.

Er moesten kaarjes in, wat ik meestal niet vind passen op deze taarten. Heb dus 5 orientatiepunten bovenop de taart gemaakt met losse bloemetjes erop. Die kon ze eraf halen om de kaarjes  erin te doen. En daarna er weer terug opleggen!

Met dank aan Bettie voor de engelen!