Nou zeg, een druk taartweekend... maar wat heb ik met een raar gevoel staan werken...

Vrijdag toen ik uit mijn werk kwam, kreeg ik een verschrikkelijk bericht.
Mijn oom, de vader van mijn lievelingsnicht, is van een ladder gevallen bij het schoonmaken van de dakgoot. En zo ongelukkig terecht gekomen dat hij zwaargewond was en niet meer te redden. Hij is 's nachts in het ziekenhuis overleden...

Mijn nichtje en ik zien elkaar niet vaak, maar we zijn heel close, en nu dit... Vrijdagavond en gisteren tot 15.00 uur heb ik hard gewerkt aan deze taarten. Met een knoop in mijn maag... Nadat alles was afgeleverd ben ik met een noodgang naar mijn oom en tante's huis gereden om mijn nichtje op te halen zodat ze thuis wat spullen kon halen... Fijn om bij haar te zijn.

En dan zulke vrolijke taarten mogen maken voor zulke fijne gelegenheden als een verjaardag... Gek hoor.

Maar bij deze:

Dit waren nog cakejes voor bij een workshop, ik heb de itty bitty roses-mal uitgeprobeerd

Mario

Meisjes vlindertaart voor ons buurmeisje, met bijpassende cupcakes...

En nu een proeverij voorbereiden.

Bedankt voor het kijken, het was toch wel fijn om met zoiets vrolijks bezig te mogen zijn, al is er dan nog zoveel verdriet.