Vandaag was mamsie jarig...

En vele hier zullen het misschien nog wel weten, maar ik ben van 14 februari tot en met 9 september in geweest met het hele gezin bij mijn ouders.
Mijn gezin houd in, manlief en ik natuurlijk en onze 2 kids van 2 en 4.
Dit was helaas noodzakelijk omdat ons eigen huis niet geschikt te maken viel voor mij nadat ik in januari ernstig ziek werd.
Ik bleek N.M.O. te hebben, een agressieve variant van M.S. of een ziekte die er sterk op lijkt maar meer schade aanricht dan herstel brengt.
We hebben enorm veel meegemaakt in deze periode.
Mijn moeder heeft het emotioneel heel zwaar gehad.
Als ze thuis was werd ze continu met mij en mijn ziekte geconfronteerd omdat ze me zo gigantisch moest helpen met van alles.
Nu, 9 maanden later gaat het gelukkig al een stuk beter met me, en probeer ik zoveel als mogelijk er uit te halen wat nog in me zit.
We leven helaas nog wel elke dag met de onwetendheid van wat er misschien al weer zit te broeden in m'n ruggenmerg.
Maar dit is nou eenmaal zo en we proberen daar zo goed als mogelijk is mee om te gaan.

Het taarten maken heb ik gigantisch gemist de laatste maanden, dus dacht ik: 'Moe zijn komt later wel, nu eerst is een taartje voor mams maken'.
Maar, mams wilde niet dat ik er uren aan ging zitten.
Dus heb ik een wat simpeler taartje voor der gemaakt.
Voor het eerst met suikerbloemen erop.
Ik zie hier en daar natuurlijk verbeteringen, maja als er niks te leren meer valt is de lol er ook af he?
Hihihi.

Hier komt ie:

Het was een chocolade biscuit gevuld met mokkavulling en bekleed met marsepein.

Dankjewel voor het kijken!