Het begon allemaal zo mooi. In onze buurt, zo dicht bij 020 is een Feyenoord taart al bijzonder genoeg. En dat hij dan ook nog voor een meisje is, dat vind ik prachtig!
Ik had een mooi kapsel gebakken en tot dusver ging het allemaal prima.
Die kleine van mij pakte toen het trapje, zoals hij zijn broers al 600 keer heeft zien doen. Hij trok het trapje bij het aanrecht en klom erop. Daar lag mijn prachtige kapsel te wachten op gebruik. Dat was ook het einde ervan. Overal kleine vingertjes erin en zelfs een hap eruit.... zucht. Wat een zegen toch die kinderen.
Maar goed, toch maar begonnen. Een vriendinnetje nog even de basis principes uitgelegd van puzzelen. Daarna de marsepein gemaakt voor over de taart. Ik ging ff snel naar de wc, pakte de lap marsepein en wierp deze proffesioneel over de taart. Ik keek om en daar lag nog een lap. Had mijn tweede zoon vast voor mij een stukje gesneden.... zucht. Wat een zegen toch doe kinderen.
Gevuld met botercreme en gepelde mandarijntjes en 4 vruchten jam.
Dit is nu het resultaat...
Ben ik klaar, zegt de oudste: En die F moet van goud......

Duidelijk dus waar het gras voor dient....

Greetz Miranda