Eén van de bazen van mijn man is helaas ernstig ziek en heeft waarschijnlijk niet meer heel lang te leven. Hoe lang, dat weet niemand...

Hij is afgelopen vrijdag nog 'snel even' getrouwd en weet dat ik (bruids)taarten maak, dus belde hij de week vantevoren of ik een taart wilde maken.
Dat kon en wilde ik niet weigeren, alhoewel ik gewoon moest werken afgelopen week en ook nog een taart voor op mijn werk heb gemaakt.

Dit was het resultaat van donderdagavond van 19.30-23.00 uur werken aan deze bruidstaart. De bodems had ik gelukkig al gebakken en de vulling (banketbakkersroom) had ik 's morgens al gemaakt. De rest moest ik nog doen.

Toen ze hem kwamen ophalen om 23.00 uur, heb ik wel een traantje gelaten, omdat het zó dubbel is. Je wenst ze een supertrouwdag, maar ondertussen weet je dat ze niet lang van hun geluk zullen kunnen genieten (ik hoop natuurlijk zo lang mogelijk, maar helaas zijn alle behandelingen slechts levensverlengend en niet meer genezend).

Nou, hier de foto. Het is niet mijn mooiste bruidstaart ooit (en zeker niet de mooiste foto zo om 23 uur 's avonds), maar ik vond het een eer om hem te maken!