Afgelopen oktober ben ik toevallig terug in het koekjesmilieu terecht gekomen.    Ik heb hotelschool gevolgd waar ik bakkerij/patisserie heb gevolgd en tijdens mijn studentenjaren heb ik in een bakkerij gewerkt (brood bakken, taartjes maken, fijne patisserie,...). Maar nadien eigenlijk nooit meer tijd gehad om daar nog iets mee te doen.

Na mijn studies heb ik 10 jaar heel hard gewerkt, 2 jobs tegelijk, alleen ingestaan voor de zorg van de kindjes, heel druk sociaal leven, en toen werd ik ziek.  Pas na een jaar of 2 wou ik toegeven dat ik wel eens CVS zou kunnen hebben, die diagnose werd, eenmaal doorverwezen naar het ziekenhuis, redelijk snel gesteld.

En toen moest ik thuis blijven.... héél erg lang... 
En een hobby zoeken.... sja... moest ik dan gaan breien ofzo?     Zag ik mezelf niet doen.  Dus nam een lieve vriendin me mee naar de Koekjesfee voor een workshopje.
En toen is het allemaal begonnen...
Ik ben beginnen bakken... en bakken... op dagen dat ik me goed voel... tot groot jolijt van de kindjes  .  Maar wel enkel en alleen voor onszelf en voor familie.
Dus zonder druk, zonder veel eisen, en altijd met de mogelijkheid om er vanonder te kunnen muizen als ik me niet goed voel 

En af en toe pik ik eens een workshopje mee hier vlakbij bij de Taartenfee. 

Dat was het zoal denk ik.