gr. Nicolette

Ik moest vanochtend een collega ophalen bij de autodealer omdat zijn auto voor een beurt moest. Vriendelijk als ik ben bood ik hem afgelopen vrijdag aan om hem op te pikken 's ochtends om 8.15... maar als er een heel weekend tussen zit kan mijn geheugen dat kennelijk niet aan

Ik zat dus doodleuk achter mijn bureau vanochtend toen er een andere collega belde om te melden dat hij iemand op ging halen... OEPS! Dat triggerde mijn herinnering dus wel! Snel ben ik in de auto gesprongen en meer dan een half uur te laat kwam ik bij de dealer aan. Doos dat ik er ben

Afijn, ik vond dit dus wel een reden om te bakken
Hierbij dus mijn poging tot vergiffenis:

Als ik dan toch aan het bakken was, kon ik net zo goed nog een bedankje maken voor een andere collega die mijn zijn extra hoge ladder geleend heeft voor de schilder die hier afgelopen 3 weken de buitenboel gedaan heeft:

Dit zijn de cuppies tezamen:

En een close uppie:

Ongevuld, afgesmeerd met lemon curd.
Hopelijk valt het in goede aarde!

En ik beloof voortaan mijn afspraken netjes op te schrijven...