Ik heb vorige week een taart van Gouda naar Amsterdam gebracht (laatste stukje moesten we lopen, we mochten met de auto 't Vondelpark niet in). Dit was bijna een uur rijden, maar ik probeer me gewoon niet druk te maken om die taart die achterin staat. En ik neem de bochten iets rustiger dan normaal. Verder heb ik de bloemen die erop kwamen (dit bruidspaar wilde geen topper) pas op de locatie op de taart gedaan. Lijkt me in 't geval van een topper zoals de jouwe ook de beste oplossing: gewoon apart meenemen en pas op de locatie erop zetten. Dan kunnen ze er tenminste ook niet afdonderen!

Vol goede moed 's ochtends begonnen met vullen afsmeren (met lichtbruine BC). Daarna bekleden met witte fondant... eerste ging prima, de middelste moest een impressie op en die lukte steeds maar niet... wel 4 keer opnieuw gedaan... taart bekleed, begon de print te scheuren op sommige plekken waar de impressie blijkbaar te diep was... gelukkig nog iets kunnen repareren en naderhand kunnen camoufleren... en de bovenste was ook mooi bekleed, totdat ik de rand overige fondant eraf sneed... ook een scheur, maar gelukkig onderaan... vandaar dat de taarten 2 rozen-afwerkrandjes hebben! Toen het stapelen... tussen de middelste en de bovenste zat best wel een kier, blijkbaar was de douwel op het middelste punt die ik als referentie gebruikte het hoogst en was de rest van de taart dus iets lager... maar goed dat ik die 2 rozenrandjes moest gebruiken . Vanochtend bij het afleveren zag ik ineens dat het bruidje naar achteren helde. Dus met mega-zenuwen en klotsoksels 2 straatjes gereden (hoe doen jullie dit als je heel ver moet?!) en de taart afgeleverd... Gelukkig allemaal positieve reacties en oh's en ah's! De bruidegom vond de taart ook erg mooi. De bruid haar reactie heb ik niet gezien, ze stond te wachten in een halletje met haar jurk, de bruidegom had haar nog niet gezien en dit was het grote moment van de onthulling, dus ik heb gemaakt dat ik snel weg kwam . Lang verhaal kort: hoop stress, wat achteraf nergens voor nodig bleek...