Ik wil wel een stukje...

Groetjes Marlies.

Als je zo'n opdracht zou krijgen zou je er niet opkomen, maar nu ie uit het blote hoofd is gedaan, heb je werkelijk een schitterend mooie taart weten te maken!

mooi die crimper gaat dat goed?

Ja met de crimper ging goed... Ik had de marsepein niet te dun uitgerold hoor, kan best zijn dat je er anders misschien doorheen gaat... En eigenlijk moet je ook een strakke bovenrand hebben, en die van mij was toch enigszins rond, maar desondanks vond ik het wel een succes...

Het lot van de taart: (het was best veel, het onderste hart is die vorm van de Xenos...)
De helft van het grote hart is meegegaan naar het werk van mijn man (maw de taart was de avond tevoren om een uur of 10 af en om 6 uur 's ochtends stond het mes er alweer in!), en die is schoon opgegaan. Het kleine hart is verdeeld over de juffen van mijn kinderen, allebei een half hart (werd al gauw door de jongste als een gebroken hart bestempeld, ook triestig!). Van de andere helft van het grote hart zijn nog twee stukken uitgedeeld aan moeders aan het schoolplein en de rest was voor onszelf. Opgeruimd staat netjes!
(nu heb ik nog restanten blauw en groen liggen, die bewaar ik maar voor mijn verjaardag volgende maand!)

O en de rozen zijn niet bijzonder veel werk geweest hoor, oefening baart kunst zullen we maar zeggen! Ik vind ze juist een erg handige oplossing om een taart zonder al teveel moeite snel op te leuken (zeker vergeleken met puzzelen of boetseren...)