En nu zwijg ik want ik ben al paar weken zo bijgelovig dat ik denk dat erover praten kan zorgen dat er iets gebeurt zodat we niet kunnen gaan 

Hij had echt zoooveel last met die '6', ik mocht zelfs niet met mijn hand door zijn haar gaan, want "het viel al genoeg uit". En ik mocht niet zo liegen, hij zag er helemaal niet lekker uit maar oud, versleten en dik...

pfff...dat hij er helemaal niet oud uitziet, al 22j competitievolley speelt en dus verre van dik is..het kon er niet in...

Halverwege de dag vraagt hij of ik die dag nog een taart kon maken...Omdat ik al blij was dat hij er al wat blijer uitzag heb ik snel ja gezegd...want terwijl ik dacht dat het voor op zijn werk was 's anderdaags, kwam hij met een grijns even later naar beneden en zei dat hij net wat vrienden had uitgenodigd voor een last minute feestje die avond. Dat kon ik toch ook nog regelen he?     
Het is een simpel en snel taartje, mijn huis kuisen had even voorrang 

En dan vond ik van mezelf dat ik het moeilijk had met 30 enkele jaren geleden