Verder verliep er eigenlijk ook niks van een leien dakje bij deze taart. De amazone was te groot geworden in verhouding met het paard, dus die moest overnieuw, bij het smootheren trok ik de halve fondantbekleding los en de decoraties scheurden bij het leven. Bovendien wilde de aardbeiencrème niet goed mengen en kon ik niet voorproeven omdat op 't moment alles bitter (na)smaakt nadat ik afgelopen weekend chinese pijnboompitten heb gegeten. 

Ik voelde me dus redelijk ellendig over dit taartje, maar gelukkig werd de buitenkant uiteindelijk toch best nog lief.