Aangezien ze zelfs tijdens haar twee zwangerschappen op hoge hakken liep, wilde ik graag een keer een mooie pump maken. Op zich ging dat best aardig, maar de hak bleek uiteindelijk scheef onder de schoen te staan en toen was het al te laat om het te herstellen. De lengte van de naam paste niet helemaal mooi in de schoen, dus daar heb ik een beetje mee zitten schuiven. Kon ik mooi eens mijn nieuwe lace flower-cutters uitproberen, breekt er een blaadje af!

Ik bakte een blanda-vorm van 15 cm met een vlakke bovenkant, leek me handig om de schoen op te zetten. Toen bleek de schoen toch iets te groot, waardoor hij op een aangepaste manier op de taart moest komen. Het witte fondant van de taart zat ineens vol zwarte pluisjes, terwijl ik toch echt een blauwe trui droeg....!

Speciaal voor deze taart had ik een leuk doosje gekocht, maar uiteindelijk durfde ik hem er niet eens in te zetten (bang dat ik hem daarbij zou beschadigen).

Tot overmaat van ramp belde mijn oud-collega gisteravond: haar beide kinderen hadden koorts, dus kon de afspraak weer niet doorgaan. Zucht... vanmorgen dus de taart maar weer in de diepvries gezet.

Lang verhaal, maar hier toch het eindresultaat:

En als je het dan mooi in folie inpakt, lijkt het toch wel heel wat (taart op het doosje gezet):

Bedankt voor het kijken!

Linda.

Oh, ja. Ik had voor de kinderen nog cake-pops gemaakt, maar die staan in de juiste rubriek.