Vòòr vandaag heb ik nog maar één keer een taart in opdracht gemaakt. Dat was een zwangere buiktaart en toen die klaar was, heb ik in de keuken als een klein kind staan juichen, klappen en springen van blijdschap en trotsheid (als dat een woord is) omdat het gelukt was! Omdat die taart toen werd opgehaald door iemand anders, heb ik dus niet de gezichten gezien of geluiden gehoord van de mensen voor wie de taart bedoeld was.
Mijn tweede "echte" opdracht was dus voor vandaag. De taart en cupcakes waren na in totaal 15 uur eindelijk klaar, zijn vanmorgen opgehaald door de ouders en zusje van de 4-jarige Toy Story/Buzz Lightyear fan, zijn geshowd en gegeten...en iedereen was supertevreden!! Ik heb zelfs vanavond nog een reactie per mail van hun gekregen mèt foto van de jarige mèt taart...zooo leuk!!
En nu ben ik dus een superblije, hypere (weer zo'n woord...) en opgewonden-wakker-liggende-taarten-maak-beginneling (en dat was het laatste woord, haha!)...juiuiuiuijjj!!Overigens...de jarige zelf heeft niet van de taart gegeten, want oma had een chocoladetaart voor hem gemaakt...tja, daar kan natuurlijk niemand tegenop, hè...haha!
Liefs,
Mandy
O ja...Feedback is meer dan welkom!!
]]>
]]>
]]>
